Η άμυνα της φύσης (Difesa della Natura)

Το έργο «Άμυνα της Φύσης» είναι ένα από τα τελευταία έργα που εκτελεί ο Joseph Beuys. Ακολουθώντας την προσωπική του ιδεολογία σχετικά με την ικανότητα άσκηση κριτικής στην κοινωνική πραγματικότητα, ο Beuys γίνεται ο υπερασπιστής της φύσης και πραγματοποιώντας μια επιτελεστική δράση, μάχεται υπέρ των δικαιωμάτων της ενάντια στις ανθρώπινες παρεμβάσεις.

O Beuys γεννήθηκε το 1921 στο Krefeld της Γερμανίας. Επιστρέφοντας από τον πόλεμο, όπου είχε υπηρετήσει ως πιλότος πολεμικού αεροσκάφους, γράφτηκε το 1947 στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Düsseldorf. Το 1961 εκλέχτηκε καθηγητής στην Κρατική Ακαδημία Καλών Τεχνών στο Dusseldorf, και από την επόμενη χρονιά ξεκινά να συμμετέχει στις εκδηλώσεις του Fluxus, με το οποίο τον έφεραν σε επαφή οι Nam June Paik και George Maciunas. Το 1964 συμμετέχει στη Documenta 3 στο Kassel με σχέδια και πλαστικά έργα των ετών 1951-6. Η παρουσία του στις εκθέσεις Documenta θα είναι διαρκής σε κάθε διοργάνωση μέχρι και το 1982, ενώ συχνή και σημαντική είναι και η παρουσία του στις Biennale της Βενετίας (1976, 1980) και του Sao Paulo (μοναδικός εκπρόσωπος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας το 1972). Στη δεκαετία του 1970 οι δράσεις του γίνονται σπανιότερες και κερδίζουν έδαφος οι εγκαταστάσεις, καθώς και οι εκδηλώσεις ιδεολογικού χαρακτήρα με τη μορφή δημόσιων συζητήσεων ή οργανωμένων διαδηλώσεων και διαμαρτυριών. Η ίδρυση της Οργάνωσης για άμεση δημοκρατία με δημοψήφισμα το 1972, η προώθηση των στόχων της με ένα οργανωμένο γραφείο πληροφοριών στο Κassel, στο πλαίσιο της Documenta 5, και η κατάληψη της Ακαδημίας Καλών Τεχνών του Dusseldorf, οδηγούν στην απόλυσή του από την έδρα διδασκαλίας που κατείχε. Το 1973 ίδρυσε το σύλλογο προώθησης ενός Ελεύθερου Διεθνούς Πανεπιστημίου για Δημιουργικότητα και Διεπιστημονική Έρευνα, και το 1974 δίδαξε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών στο Αμβούργο. Στη σύσταση του Eλεύθερου Πανεπιστημίου θα προχωρήσει το 1977 κατά τη διάρκεια της Documenta 6. To 1978 ανακηρύχθηκε μέλος της Ακαδημίας Καλών Τεχνών του Βερολίνου και το 1979 διοργανώθηκε από το Μουσείο Guggenheim της Νέας Υόρκης μεγάλη αναδρομική έκθεση αφιερωμένη στο έργο του. Ο Beuys στα έργα του χρησιμοποιεί υλικά που είναι εφήμερα, γιατί στην πραγματικότητα πρωταρχικό σκοπό του δεν αποτελεί το εικαστικό αποτέλεσμα, αλλά η ικανότητα άσκησης κριτικής στην κοινωνική πραγματικότητα και την οργανωμένη παρέμβαση. Από αυτή τη σκοπιά προέκυψε και η συμπόρευσή του με το κίνημα Fluxus, η οποία βασίζόταν στις εγγυήσεις που του παρέχονταν για μια απόλυτα ανοιχτή μορφή του έργου τέχνης χωρίς την ανάγκη αποδοχής κάποιας κοινής καλλιτεχνικής γραμμής. Στις θεωρητικές του αναζητήσεις κυριαρχούν θέματα φιλοσοφίας, θεολογίας, ανθρωπολογίας, ενώ ταυτόχρονα ασχολείται εντατικά με τις θετικές επιστήμες και τον ενδιαφέρει ιδιαίτερα και η μουσική. Πέθανε το 1986 στο Düsseldorf της Γερμανίας.