Σουπρεματιστικός σταυρός

Σουπρεματιστικός σταυρός. 1923. Λάδι σε καμβά. 133.4 x 132.2. Υπογραφή και χρονολογία όπισθεν: Ούνοβις Ιλ(ιά) Τσάσνικ, 23. Κυβοσουπρεματισμός.

Ο Iλιά Γκριγκόριεβιτς Τσάσνικ (Λιουζίν της Ανατολικής Λετονίας, 25 Ιουνίου 1902 – Λένινγκραντ, 4 Μαρτίου 1929) παρακολούθησε μαθήματα στο εργαστήριο του Γιεχούντα Πεν (1917-1918) και αργότερα στα Aνώτερα Κρατικά Καλλιτεχνικά και Τεχνικά Εργαστήρια (ΒΧΟΥΤΕΜΑΣ) της Μόσχας (1919). Σπούδασε επίσης στη Σχολή Καλών Τεχνών του Βιτέμπσκ, με δάσκαλο αρχικά το Σαγκάλ, ενώ αργότερα συνδέθηκε με τον Μαλέβιτς, ο οποίος ανέλαβε τη διεύθυνση της Σχολής το χειμώνα του 1919-1920. Συμμετείχε στην οργάνωση της ομάδας «Ποσνόβις» («Οπαδοί της Νέας Τέχνης») που αργότερα μετονομάστηκε σε «Ουνόβις» («Επιβεβαιωτές της Νέας Τέχνης»). Το Νοέμβριο του 1920 έγραψε το βασικό κείμενο για την έκδοση Ουνόβις, όπου παρουσίασε επίσης και το Βήμα του ρήτορα για το Σμολένσκ. Στο πλαίσιο της ομάδας ο Τσάσνικ, σε συνεργασία με τον Λάζαρ Χιντέκελ, εξέδωσε την επιθεώρηση Αέρο και ταυτόχρονα συμμετείχε σε όλες τις εκθέσεις της στο Βιτέμπσκ και τη Μόσχα (1920-1922). Το 1922, όταν η ομάδα εκδιώχθηκε από τις τοπικές αρχές, εγκαταστάθηκε στην Πετρούπολη. Το 1923 παρουσίασε έργα του στην Έκθεση ζωγραφικής όλων των τάσεων των καλλιτεχνών της Πετρούπολης. Στη συνέχεια εργάστηκε στο Κρατικό Εργοστάσιο Πορσελάνης (1923-1924) ως σχεδιαστής και στο Κρατικό Ινστιτούτο Καλλιτεχνικής Παιδείας (ΓΚΙΝΧΟΥΚ) ως ερευνητής και βοηθός του Μαλέβιτς στη μελέτη του πάνω στα αρχιτεκτονικά μοντέλα (1923-1925). Τα χρόνια 1927-1928 συνεργάστηκε με τον αρχιτέκτονα Αλεξάντρ Νικόλσκι.