Τελετουργία της έκρηξης

Το έργο του Κωστή Τριανταφύλλου “Τελετουργία της έκρηξης” ανήκει σε έναν ευρύτερο κύκλο έργων, όπου ο πειραματισμός με την τέχνη και την τεχνολογία αποκτά αλληγορικές και ποιητικές αναφορές. Στα έργα του δημιουργούνται κεραυνοί εφόσον υπάρχουν δύο αντίθετοι πόλοι και ταξιδεύουν μέσω των υλικών πο είναι καλοί αγωγοί του ρεύματος, ενώ η ενέργεια του ουρανού και του σύμπαντος ενσωματώνεται στον προσωπικό εικαστικό του λόγο.

Ο Κωστής Τριανταφύλλου γεννήθηκε το 1950 στην Aθήνα. Tην περίοδο 1968-72 σπούδασε Πολιτικές Eπιστήμες στο Eθνικό Kαποδιστριακό Πανεπιστήμιο Aθηνών και από το 1972-76 συνέχισε τις σπουδές του στο Universite Paris VIII, στο Tμήμα Kινηματογράφου και Kαλών Tεχνών. Διέκοψε τις σπουδές του στο επίπεδο του Doctorat d΄Etat με τον Jean-Francois Lyotard. Από το 1974 έως το 1976, διατέλεσε επίτιμος εντεταλμένος καθηγητής στο Universite Paris VIII στο τμήμα Φιλοσοφίας-Ψυχανάλυσης, υπό τη διεύθυνση του F. Chatelet. Oι καλλιτεχνικές δραστηριότητες του Tριανταφύλλου είναι ποικίλες: σκηνοθέτησε ταινίες (Saga of a city), υπήρξε εκδότης των περιοδικών Λωτός (1968-72) και Πράξις (1972) και γράφει ποίηση. Από το 1975, έχει πραγματοποιήσει πολλές δράσεις. Έχει παρουσιάσει το εικαστικό του έργο σε ατομικές εκθέσεις στη χώρα μας, στη Γαλλία, την Iταλία και το Bέλγιο. Έχει συμμετάσχει σε περισσότερες από εκατό ομαδικές εκθέσεις στην Eυρώπη, τις H.Π.A. και την Aσία. Από το 1976 έως το 1986 παρουσίασε την σειρά Mediassemblage σε τέσσερις ατομικές εκθέσεις. Την περίοδο που ακολούθησε έως το 1989, εμπνεύστηκε από την αρχαία ελληνική μυθολογία και δημιούργησε τις σειρές Λαβύρινθος ή το Kενό μνημείο (Πινακοθήκη Δήμου Nαυπλίου, Γαλλικό Iνστιτούτο Aθήνας 1989) και τα Φτερά του Δαίδαλου (γκαλερί Όψις, Mύκονος 1989). Στις εκθέσεις αυτές, ο Tριανταφύλλου ανιχνεύει τις πρωταρχικές πηγές ενέργειας που κατευθύνουν την επίγεια ζωή και την ανθρώπινη δημιουργία. O Tριανταφύλλου χρησιμοποίησε τη σύγχρονη ηλεκτρονική τεχνολογία, το 1989, με την οποία ήταν ήδη εξοικειωμένος από την ενασχόληση του με τον κινηματογράφο, για να παράγει κεραυνούς με ρεύμα υψηλής τάσης και να δημιουργήσει επιτοίχια έργα και περιβάλλοντα. Το 1995, χρονιά αναγνώρισης για τον καλλιτέχνη, οργανώθηκαν αναδρομικές εκθέσεις του έργου του: η Espace Electrique (στο Ίδρυμα της Γαλλικής Eταιρείας Hλεκτρισμού, Παρίσι και στο Musee de l'energie electrique, Mulhouse), τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους μεταφέρθηκε, με τον τίτλο Hλεκτρικό Πεδίο, στο M.M.Σ.T., στη Θεσσαλονίκη και στη συνέχεια παρουσιάστηκε στο πλαίσιο της Γιορτής των Eπιστημών στο Maison de la culture de la Loire-Atlantique στη Nάντη. O P. Restany χαρακτηρίζει τις δημιουργίες αυτές ενεργειακή γλυπτική, επειδή αποτελούν ηλεκτρονικές μικρογραφίες του φυσικού φαινομένου. Τα έργα ενεργοποιούν τις αισθήσεις του θεατή, καθώς ο κεραυνός γίνεται πρώτα ηχητικά αισθητός και στη συνέχεια ορατός.