Όλα καλά

Στα έργα της πρώτης της περιόδου τη δεκαετία του 1970, όταν η ίδια δραστηριοποιείται καλλιτεχνικά με την ομάδα «Νέοι Έλληνες Ρεαλιστές», εντοπίζονται αρκετές επιρροές από την Ποπ Αρτ και τη Νεοπαραστατική ευρωπαϊκή ζωγραφική, σε συνδυασμό με αρκετές αυτοβιογραφικές αναφορές. Στόχος ήταν ένα είδος κοινωνικής κριτικής βασισμένη στον εικαστικό σχολιασμό φωτογραφικών εικόνων της εποχής.
Η ίδια πρόθεση επικρατεί και στα πιο πρόσφατα έργα της, μέσω των οποίων επιχειρεί να διερευνήσει και να σχολιάσει τις επιπτώσεις του σύγχρονου τρόπου ζωής στη διαμόρφωση της πραγματικότητας της ανθρώπινης κατάστασης.
Ο πίνακας της Δίγκα με τίτλο Όλα Καλά (1972), αποτελεί τυπικό παράδειγμα έργων της που προσανατολίστηκαν στο είδος του κριτικού ρεαλισμού, αποτυπώνοντας στον καμβά όλες τις τότε καλλιτεχνικές αναζητήσεις και κομμάτια του εαυτού της.

Η Κλεοπάτρα Δίγκα γεννήθηκε το 1946 στην Αθήνα. Σπούδασε ζωγραφική και σκηνογραφία στην Α.Σ.Κ.Τ. με υποτροφία του Ι.Κ.Υ. και δασκάλους τους Γ. Μόραλη, Ν. Νικολάου και Β. Βασιλειάδη. Με υποτροφία της Ακαδημίας Αθηνών συνέχισε τις σπουδές της στο Παρίσι στην École Nationale Supérieure des Beaux-Arts και στην École Nationale Supérieure des Arts Decoratifs (1970-1974). Στο Παρίσι εργάστηκε ως βοηθός του σκηνογράφου Hubert Monloup σε πολλές θεατρικές παραστάσεις. Το έργο της μαρτυρά αρχικά επιρροές από την ποπ-αρτ και οδηγείται σταδιακά σε ένα είδος κριτικού ρεαλισμού με αρκετά αυτοβιογραφικά στοιχεία. Στη συνέχεια, η θεματολογία της αποκτά έναν εντονότερα ανθρωποκεντρικό και υπαρξιακό χαρακτήρα, διατηρώντας πάντα την κριτική της διάθεση. Η ίδια στάση επικρατεί και στα πιο πρόσφατα έργα της, μέσω των οποίων επιχειρεί να σχολιάσει τις επιπτώσεις του σύγχρονου τρόπου ζωής στη διαμόρφωση της σημερινής πραγματικότητας. Παράλληλα με το εικαστικό της έργο ανέπτυξε μεγάλη δραστηριότητα και στη σκηνογραφία έχοντας εργαστεί ως σκηνογράφος, σε συνεργασία με κρατικά, ελεύθερα και περιφερειακά θέατρα, καθώς και σε κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές. Υπήρξε ιδρυτικό και δραστήριο μέλος πολλών καλλιτεχνικών ομάδων, όπως το Κ.Ε.Τ., οι Νέοι Έλληνες Ρεαλιστές και η Ομάδα για την Επικοινωνία και την Εκπαίδευση στην Τέχνη. Πρωτοστάτησε στη δημιουργία του Δικτύου Εικαστικών Εργαστηρίων του Υπ. Πολιτισμού (1997-1999), ενώ η ίδια ίδρυσε και διεύθυνε τα Δημοτικά Εικαστικά Εργαστήρια της Καλαμάτας (1985-1992) και της Πάτρας (2000-2012), αναπτύσσοντας σημαντικό έργο στον τομέα της εκπαίδευσης. Έχει εκδώσει δύο λογοτεχνικά βιβλία (1992 και 2013). Έχει παρουσιάσει το έργο της σε έξι ατομικές εκθέσεις και συμμετείχε σε πολλές ομαδικές. Το 2014 παρουσιάστηκε στην Αθήνα αναδρομική έκθεση του έργου της στο Μ.Ι.Ε.Τ.