Αίθουσα υποδοχής

Η κοινωνική και πολιτική κατάσταση κατά τη διάρκεια της επταετίας οδηγεί πολλούς καλλιτέχνες στη δημιουργία έργων, τα οποία σχολίαζαν την πραγματικότητα και τις ιδιαίτερες συνθήκες. Ανάμεσά τους και ο Τούγιας, ο οποίος δημιουργεί την ενότητα με τίτλο «Ελλάς» και στην οποία ανήκει το έργο «Αίθουσα υποδοχής», όπου αναπτύσσει σε συνθέσεις παραστατικής ζωγραφικής με έντονο το ρεαλιστικό στοιχείο, κριτικό περιεχόμενο αναφορικά με τη σύγχρονη πολιτική κατάσταση.

Ο Γιώργος Τούγιας γεννήθηκε το 1922 στην Αθήνα. Πραγματοποίησε αρχικά σπουδές οικονομικών και πολιτικών επιστημών (1940-1945) και στη συνέχεια σπούδασε ζωγραφική και χαρακτική στην Α.Σ.Κ.Τ. της Αθήνας (1946-1950). Εγκαταστάθηκε στο Παρίσι και σπούδασε στην École des Beaux-Arts του Παρισιού ειδικεύθηκε στη νωπογραφία και τη ζωγραφική μεγάλων επιφανειών. Έζησε για μεγάλο χρονικό διάστημα στη γαλλική πρωτεύουσα, μοιράζοντας τον χρόνο του μεταξύ Αθήνας και Παρισιού. Η παραστατική ζωγραφική της πρώιμης περιόδου του έργου του έδωσε τη θέση της σε μια έντονα εκφραστική χειρονομιακή ζωγραφική αφηρημένων κυρίως συνθέσεων. Έχοντας πάντα ως γνώμονα πως η τέχνη πρέπει να συνδέεται με την κοινωνική και πολιτική κατάσταση πραγματοποίησε μια σειρά έργων κριτικού περιεχομένου αναφορικά με τις πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες της περιόδου της δικτατορίας. Κατά τη διάρκεια της μεταπολίτευσης δημιούργησε γλυπτά μεγάλων διαστάσεων, εγκαταστάσεις καθώς και περιβάλλοντα, τα οποία αποτελούνταν κυρίως από κυλινδρικούς σωλήνες-αγωγούς, στα οποία υπέβοσκε μια εννοιολογική διάσταση και αποτελούσαν κριτικό σχόλιο του καλλιτέχνη αναφορικά με τη σύγχρονη εικόνα της κοινωνίας και την αλλοτρίωση που επιφέρει ο τεχνολογικός πολιτισμός. Η ατομική εκθεσιακή του δραστηριότητα υπήρξε μικρή, έλαβε όμως μέρος σε σημαντικές ομαδικές εκθέσεις και διεθνείς διοργανώσεις, ανάμεσα στις οποίες ξεχωρίζουν οι Πανελλήνιες (1952, 1963, 1965), διάφορα παρισινά Salons [d' Automne (1952), des Realites Nouvelles (1957), des Comparaisons (1976-78)], η Avanguardia e Sperimentazione (Μόντενα, Βενετία, 1978), η Biennale Χαρακτικής (Λιουμπλιάνα, 1973-79) και Sao Paulo (1963). Πέθανε στη Θεσσαλονίκη το 1994.