Επιτάφιος

Μπία Ντάβου
Μεταβλητές διαστάσεις
MCA.MMCA.C680
Εγκατάσταση

Το έργο της Μπίας Ντάβου «Επιτάφιος» παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Αίθουσα Τέχνης Δεσμός το 1990. Συνθέτωντας ένα μνημειακό περιβάλλον-εγκατάσταση, πιθανότατα αυτοβιογραφικό, γίνεται αντιληπτό πως είναι έκδηλη η πορεία συμφιλίωσης της Μπίας Ντάβου με τον θάνατο. Αντλώντας την έμπνευσή της από ένα απόσπασμα του Θουκυδίδη σχετικά με την εθιμοτυπική τελετουργία ταφής την εποχή του Περικλή, δημιουργεί νοσοκομειακά φορεία καλυμμένα με διάφανες γάζες, οι οποίες παίρνουν την θέση των νεκρικών κλινών, ενταφιάζοντας κατά αυτόν τον τρόπο συμβολικά τα όνειρά της.

Η Μπία Ντάβου γεννήθηκε το 1932 στην Αθήνα και σπούδασε ζωγραφική (1952-58) στο εργαστήριο του Κώστα Ηλιάδη. Υπήρξε μέλος της ομάδας «Διαδικασίες – Συστήματα». Τη δεκαετία του 1960 έδωσε έργα που κινούνται στο πλαίσιο του αφηρημένου εξπρεσιονισμού, με κύρια στοιχεία την ορμητική χειρονομιακή πινελιά και τη διερεύνηση των δομικών στοιχείων του χώρου. Στις αρχές της επόμενης δεκαετίας θα δώσει μια σειρά από τρισδιάστατες κατασκευές από πλεξιγκλάς με παραθέσεις και επαλληλίες διάτρητων έγχρωμων πλεγμάτων. Η τεχνολογία και η χρήση των ηλεκτρονικών υπολογιστών θα την οδηγήσει τη δεκαετία του 1970 σε μινιμαλιστικές συνθέσεις (Σειραϊκές Δομές). Από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, θα χρησιμοποιήσει τα πανιά-ιστία σε διάφορους συνδυασμούς –ελεύθερα στον χώρο ή ως βασικό στοιχείο σε εκτεταμένες εγκαταστάσεις-περιβάλλοντα. Στα υφάσματα που χρησιμοποιεί επεμβαίνει χρωματικά, ενώ συχνά στην επιφάνειά τους σημειώνονται, ράβονται, υφαίνονται με κόκκινη κλωστή στίχοι από την Οδύσσεια. Οι προτάσεις της ενέχουν ένα έντονα συμβολικό περιεχόμενο, υπαινίσσονται το μεγάλο ταξίδι της ζωής και του θανάτου. Πραγματοποίησε δώδεκα ατομικές εκθέσεις στην Αθήνα (οι περισσότερες στην Αίθουσα Τέχνης Δεσμός) και τη Θεσσαλονίκη. Το 2008 πραγματοποιήθηκε αναδρομική έκθεση του έργου της στο ΕΜΣΤ, Αθήνα. Σημαντικές ήταν οι συμμετοχές της σε ομαδικές εκθέσεις και διεθνείς διοργανώσεις: Πανελλήνιες (1957, 1960, 1963, 1965, 1967, 1987), Biennale Παρισιού (1961), Αλεξανδρείας (1967) και Sao Paulo (1987), Ευρωπάλια (Βρυξέλλες, 1982) κ.ά Πέθανε το 1996 στην Αθήνα.