Πώς είναι η 4η προϋπόθεση/ Πρόταση για μια νέα γλυπτική σε αυτό τον τόπο;

Το έργο του Δημήτρη Αμελαδιώτη, μία πράξη συμπύκνωσης υλικών, εσωκλείει μία έκρηξη, αν και ενσωματώνει και μεταμορφώνει, επίμονα και μεθοδικά την ύλη εν καιρώ. Οι assemblage ανά-κατασκευές του, είτε ως μεμονωμένα περιστατικά στην καθαρή παρουσίασή τους είτε ως υλικά και φυσικά κατάλοιπα του χώρου όπου παράγονται, φέρουν τη σύγχυση μίας αφηρημένης και συνάμα αναλυτικής σκέψης, η οποία συνεχώς αναπροσαρμόζεται στα αντιθετικά δίπολα εννοιών όπως της συγγένειας και ετερογένειας, της σύνθεσης και της αποσύνθεσης, της δόμησης και της αποδόμησης, της δημιουργίας και της καταστροφής, αλλά και φορτίζεται συγκινησιακά από τη ψυχοσωματική δαπάνη εν ώρα διεργασίας τους μέχρι τελικής πτώσεως της ύλης και εξαντλήσεως των ποικίλων νοημάτων. Εν τέλει, το έργο καταφέρνει να παρίσταται, καρτερώντας τη φυσική του φθορά και μετά το πέρας της ολοκλήρωσής του, εντός ή εκτός του χώρου του.

"Ο Δημήτρης Αμελαδιώτης φοίτησε στις Σχολές Καλών Τεχνών του Α.Π.Θ, της Koninkijke Akademie Γάνδης και του Chelsea College of Art Λονδίνου. Έχει συνεργαστεί με το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (2014) και το Μουσείο Μπενάκη (2017 – 2018) ως εικαστικός επιμελητής σε εκπαιδευτικά προγράμματα ξενάγησης αρχειακού υλικού και εκθεμάτων σε επισκέπτες με προβλήματα όρασης ή τυφλότητας. Επίσης, έχει οργανώσει εικαστικά εργαστήρια σε σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Κατά το έτος 2019 επιμελήθηκε εικαστικά εργαστήρια για τα παιδιά προσφύγων υπό την αιγίδα του ΜΟΜus – Σύγχρονης Τέχνης Θες/νίκης και της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, όπως επίσης και στο Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας του Σωφρονιστικού Καταστήματος Διαβατών. Τέλος, έχει πραγματοποιήσει παρουσιάσεις και διαλέξεις στη Σχολή Καλών Τεχνών του Α.Π.Θ."