“Ο Δημήτρης Σούλας (Θεσσαλονίκη, 1938) σπούδασε οικονομικά στο Μόναχο όπου παρακολούθησε και μαθήματα της Σχολής της Φρανκφούρτης. Το 1959 επισκέφθηκε στο Αμβούργο την έκθεση «The Family of Man» η οποία τον επηρέασε και ξεκίνησε να φωτογραφίζει ερασιτεχνικά. Το 1964 προσελήφθη από μια αμερικανική πολυεθνική εταιρεία με έδρα το Μόναχο, εργασία από την οποία απολύθηκε το 1967 εξαιτίας της αντιδικτατορικής του δράσης. Ξεκίνησε να δουλεύει ως ελεύθερος φωτορεπόρτερ και σύντομα συνεργάστηκε με το Associated Press και αργότερα με το πρακτορείο Magnum. Με την πτώση της Δικτατορίας το 1974, διακόπτει την πορεία του ως φωτορεπόρτερ και στρέφεται σε επιχειρηματικές δραστηριότητες. Το 2004, δωρίζει το αρχείο του στο φωτογραφικό τμήμα του Δημοτικού Μουσείου του Μονάχου το οποίο το 2008 οργάνωσε σε συνεργασία με το Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης περιοδεύουσα έκθεση με τίτλο Στιγμιότυπα. Φωτογραφίες του Δημήτρη Σούλα 1967-1974.
Οι φωτογραφίες του Σούλα περιλαμβάνουν τόσο επαγγελματικές αναθέσεις, καλύπτοντας κάθε είδος ρεπορτάζ, όσο και προσωπικό έργο. Παράλληλα στρέφει τον φακό του στους ξένους εργάτες, την οργισμένη γενιά του ΄68 και τη δυναμική παρουσία της στους δρόμους του Μονάχου, την κοινωνία της αφθονίας, την Τρίτη ηλικία, τους ανθρώπους του περιθωρίου και των κοινωνικών μειοψηφιών, ενώ ταυτόχρονα κινείται στα σαλόνια των δεξιώσεων και των επιδείξεων μόδας.
Ο φωτορεπόρτερ Δημήτρης Σούλας απαθανατίζει χωρίς διακρίσεις τα ετερόκλητα μέλη της πολύπλοκης και αντιφατικής κοινωνίας του Μονάχου με ικανό μέρος του έργου του να αγκαλιάζει τις εκδηλώσεις της διαφορετικότητας. Αποτυπώνοντας αποφασιστικά το εφήμερο στιγμιότυπο μιας φαινομενικά ασήμαντης δραστηριότητας καταφέρνει μέσα από το φακό του να καταγράψει τη συμπεριφορά των ανθρώπων όπως αυτή αποτυπώνεται στο βλέμμα, τις χειρονομίες, τους μορφασμούς, τη στάση του σώματος σκιαγραφώντας ουσιαστικά τα ήθη της εποχής. Εδώ συλλαμβάνει τη στιγμή που ένας άνδρας ντυμένος με γυναικεία ρούχα τοποθετεί κραγιόν στα χείλη του καθισμένος σταυροπόδι σε παγκάκι του Αγγλικού Κήπου, έχοντας δίπλα του, ανάμεσα σε προσωπικά αντικείμενα, κι ένα μπουκάλι μπύρας. “