Λόφος Πιερίας, 1966-1967

Η φωτογραφία αυτή του Στυλιανού από τον Λόφο Πιερίας επικεντρώνεται σε μορφές της ελληνικής υπαίθρου στα τέλη της δεκαετίας του ΄60. Διακρίνονται τέσσερις άνθρωποι με φόντο ένα πέτρινο αρχοντικό. Ένας έφηβος και ένα κορίτσι στρέφονται προς το φακό. Η μορφή δυο ακόμη μικρότερων παιδιών δεξιά και αριστερά διακόπτεται από τα όρια του κάδρου σε μια σύνθεση ασυνήθιστη, που αφήνει να διακρίνονται τα ξυρισμένα κεφάλια τους. Τα ρούχα τους και η στοίβα ξύλων που γίνεται ορατή στο βάθος βεβαιώνει ότι πρόκειται για χειμερινή περίοδο. Η ανεπιτήδευτη αμεσότητα της έκφρασης επιτρέπει στον θεατή να σκεφτεί ότι η εξοικείωση των ανθρώπων με το μέσο της φωτογραφίας είναι μικρή.

Ο Γιάννης Στυλιανού (1941-1996) γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου σπούδασε νομικά, πριν ασχοληθεί με την οικογενειακή βιομηχανία κατασκευής υποδημάτων. Ασχολήθηκε με τη φωτογραφία το διάστημα 1965-1969, κατά βάση ως αυτοδίδακτος. Μεγάλο μέρος του έργου του αφορά στη Θεσσαλονίκη, με ενότητες όπως τα Ναυπηγεία, η Λαϊκή, η Διεθνής Έκθεση, η Παρέλαση και άλλες. Φωτογράφισε ακόμη στην ελληνική ύπαιθρο, ενώ ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τη φωτογραφία δρόμου. Το έργο του, παρότι όχι ιδιαίτερα εκτεταμένο λόγω της βραχείας ενασχόλησής του με το μέσο της φωτογραφίας, αποτέλεσε ένα συνδετικό και εννοιακό κρίκο ανάμεσα στην ελληνική μεταπολεμική φωτογραφία και εκείνη της μεταπολίτευσης. Το έργο του παρουσιάστηκε μια φορά, όσο ήταν εν ζωή σε ατομική έκθεση το 1970 στην Μακεδονική Καλλιτεχνική Εταιρεία «Τέχνη» της Θεσσαλονίκης. Το 2002 το Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης παρουσίασε αναδρομική έκθεση και έκδοση του έργου του. Το φωτογραφικό του αρχείο ανήκει στη μόνιμη συλλογή του MOMus-Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης.