Κυπαρίσσι

Το καλλιτεχνικό έργο του Παύλου αποτελεί μία από τις πιο προοδευτικές εργασίες των καλλιτεχνών εκείνων που εμφανίζονται τη δεκαετία του 1950 και κατευθύνονται στο εξωτερικό για σπουδές. Παρόλο που οι αναζητήσεις του ομοιάζουν με εκείνες των καλλιτεχνών της pop art και των νεορεαλιστών, στην πραγματικότητα δεν εντάχθηκε σε κανένα κίνημα. Από τα πρώιμα έργα του στα τέλη της δεκαετίας του 1950 χρησιμοποίησε ως υποδομή του έργου τα κομμένα χαρτιά περιοδικών και στη συνέχεια αφισών. Χρησιμοποίησε μόνο καινούριες αφίσες, κακέκτυπες που προμηθευόταν από τα μεγάλα τυπογραφεία. Τις έκοβε σε μακρόστενες, ισόπαχες λωρίδες, τις οποίες στη συνέχεια τις συνέθετε, όχι σε δισδιάστατες επιφάνειες όπως συμβαίνει με την τεχνική του collage, αλλά για να διαμορφώσει τρισδιάστατα αντικείμενα. Ένα τέτοιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το έργο «Κυπαρίσσι» του 1991, το οποίο δωρίθηκε στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, όπως αντίστοιχα και το έργο «Τα φτερά» στη μνήμη δύο πρόωρα αδικοχαμένων παιδιών. Η χρήση της αφίσας, με ό,τι εννοιολογικό και υλικό υπονοεί αυτή στην υφή της, αποκάλυψε τις καλλιτεχνικές δυνατότητες μιας γλώσσας της ύλης που εκδηλώνεται ταυτόχρονα με τις διαδικασίες των διαδοχικών του επεμβάσεων.