Σχέδιο για το “Ντερεβιάνιε Ίντολι” (Ξύλινα Είδωλα”) του Β. Χλέμπνικοφ

Σχέδιο για το “Ντερεβιάνιε Ίντολι” (Ξύλινα Είδωλα”) του Β. Χλέμπνικοφ. 1914. Μελάνι σε χαρτί. 18.3 x 12.6. Η σελίδα είναι αφιερωμένη στον “PERUN”, το Θεό του Κεραυνού. Στα “Ξύλινα Είδωλα”, το μόνο φουτουριστικό βιβλίο που επιμελήθηκε ο Φιλόνοφ, ο καλλιτέχνης παρουσίασε μια νέα σχέση ανάμεσα στην εικόνα και το γραπτό λόγο. Η εκφραστικότητα της εικόνας του σκοπό είχε να αιχμαλωτίσει οπτικά το χαρακτήρα του ποιητικού λόγου. Σύμφωνα με τον Kovtun η μετατροπή των γραμμάτων σε σχέδια από το Φιλόνοφ, που συμβολίζει την ενότητα του κόσμου ως ενότητα, είναι μοναδική. Με αυτήν την έννοια η πρόθεσή του ήταν να παρουσιάσει τις ιδεογραφικές δυνατότητες για μια καθοριστικής σημασίας “φωνητική γραφή”. Σχολή της Οργανικής Παιδείας/ Αναλυτική Τέχνη.

O Πάβελ Νικολάεβιτς Φιλόνοφ (Μόσχα, 8 Ιανουαρίου 1883 - Λένινγκραντ, 3 Δεκεμβρίου 1941) εγκαταστάθηκε στην Πετρούπολη το 1896 και παρακολούθησε μαθήματα χρωματισμού και διακόσμησης οικιών έως το 1901. Παράλληλα παρακολουθούσε βραδινά μαθήματα στη Σχολή της Εταιρείας για την Προώθηση των Τεχνών (1898-1903). Στη συνέχεια μαθήτευσε στο εργαστήριο του Λεφ Ντιμίτριεφv- Kαφκάσκι (1903-1908) και στην Ακαδημία Τεχνών της Πετρούπολης (1908-1910), από όπου αποβλήθηκε. Ήταν μέλος της ομάδας «Ένωση Νεολαίας» και συμμετείχε σε τρεις εκθέσεις της. Το 1912 παρουσίασε έργα του στην έκθεση Ουρά Γαϊδάρου στη Μόσχα. Την ίδια χρονιά ταξίδεψε στην Ευρώπη. Επισκέφθηκε την Αυστρία, την Γερμανία, τη Γαλλία και την Ιταλία. Το 1913 φιλοτέχνησε τα σκηνικά για την τραγωδία του Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι. Το 1914 ξεκίνησε να εικονογραφεί φουτουριστικά βιβλία, μεταξύ των οποίων και το Φουτουριστές: Βρυχώμενος Παρνασσός, εξέδωσε ένα βιβλίο με ποιήματα «ζάουμ» (υπέρλογα) με δική του εικονογράφηση και τίτλο Άσμα Περί Οικουμενικής Άνθησης, όπως επίσης και το μανιφέστο Ολοκληρωμένοι Πίνακες. Την ίδια περίοδο διαμόρφωσε τις πρώτες ιδέες της θεωρίας του για την αναλυτική τέχνη. Τα χρόνια 1916-1918 υπηρέτησε στο μέτωπο της Ρουμανίας. Το 1919 επέστρεψε στην Πετρούπολη και συμμετείχε στην Πρώτη Κρατική Ελεύθερη Έκθεση Καλλιτεχνικών Έργων. Το 1923 συμμετείχε στην Έκθεση Ζωγραφικής Όλων των Τάσεων των Καλλιτεχνών της Πετρούπολης. Την ίδια χρονιά συνδέθηκε με το Κρατικό Ινστιτούτο Καλλιτεχνικής Παιδείας (ΓΚΙΝΧΟΥΚ). Το 1925 ίδρυσε, μαζί με μια ομάδα μαθητών και οπαδών της θεωρίας του την «Ομάδα Δημιουργών Αναλυτικής Τέχνης» στην Πετρούπολη. Η σχολή λειτούργησε μέχρι το 1932, οπότε και διαλύθηκε εξαιτίας της αυξανόμενης πίεσης από συντηρητικούς καλλιτέχνες και κρατικούς υπαλλήλους. Το 1932-33 επέβλεψε μαζί με τους μαθητές του την εικονογράφηση της έκδοσης του φιλανδικού έπους Kαλεβάλα. Το 1932 στο Λένινγκραντ και το 1933 στη Μόσχα παρουσίασε έργα του στην έκθεση Καλλιτέχνες της ΕΣΣΔ τα τελευταία 15 χρόνια, 1917-1932. Από το 1934 ως το θάνατο του η ζωγραφική του ακολουθεί τις αρχές της αναλυτικής τέχνης.