Ράδιο-ρήτορας. Σχέδιο εξέδρας με μεγάφωνο, αρ. 7

Ράδιο-ρήτορας. Σχέδιο εξέδρας με μεγάφωνο, αρ. 7. 1922. Γκουάς, μελάνι και μολύβι σε χαρτί. 26.9 x 17.7. Έγχρωμη σύνθεση που απεικονίζει κατασκευή με δύο ραδιοφωνικά μεγάφωνα που στις δύο ορατές πλευρές της βάσης τους φέρουν τον αριθμό 7 σε πορτοκαλί ή λευκό χρώμα και λευκό ή μαύρο φόντο αντίστοιχα. Η κατασκευή σκελετού τετράεδρης πυραμίδας με βάση είναι τοποθετημένη σε διαγώνια διεύθυνση. Οι ακμές της πυραμίδας ενώνονται στην κορυφή της σε μικροσκοπικό ορθογώνιο στερεό. Στην προέκταση του κάθετου άξονα της νοητής πυραμίδας αναπτύσσονται συμμετρικά και εν είδη πανό τέσσερις ορθογώνιες επιφάνειες, με πιθανή δυνατότητα περιστροφής, δύο από τις οποίες φέρουν από μια λέξη η καθεμιά. Τα ρωσικά γράμματα των λέξεων (РАДИО και ОРАТОР αντίστοιχα) εκτείνονται σε όλο το μήκος και πλάτος των ορθογώνιων επιφανειών, σε επαφή μεταξύ τους και είναι επιμηκυσμένα. Το κωνικό σχήμα του μεγαφώνου αποδίδεται με μαύρο τρίγωνο που έχει καμπύλη τη μια του πλευρά, επί της οποίας εφάπτεται κυκλικός δίσκος πορτοκαλί εξωτερικά και με μικρότερα τρίγωνα εσωτερικά, εναλλάξ μαύρα και λευκά και ακτινωτά διατεταγμένα γύρω από μικρότερο κόκκινο κύκλο. Παραγωγισμός.

Ο Γκούσταβ Γκουστάβοβιτς Kλούτσις (Ρουιένα, κοντά στο Βόλμαρ, Λετονία, 16 Ιανουαρίου 1895 - εκτελέστηκε το 1938) σπούδασε στην Παιδαγωγική Σχολή του Βόλμαρ (1911-1912) και στη συνέχεια παρακολούθησε μαθήματα στη Σχολή Καλών Τεχνών της Ρίγα (1913-1915). Το 1914 εγκαταστάθηκε στην Πετρούπολη, όπου σπούδασε στη Σχολή της Εταιρείας για την Προώθηση των Τεχνών (1915-1917) και ταυτόχρονα δούλεψε σαν σκηνογράφος στο Εργατικό Θέατρο Oχτένσκι. Tα χρόνια 1918-1921 σπούδασε στα Ελεύθερα Κρατικά Καλλιτεχνικά Εργαστήρια (ΣΒΟΜΑΣ) και στα Ανώτερα Κρατικά Καλλιτεχνικά και Τεχνικά Εργαστήρια (ΒΧΟΥΤΕΜΑΣ) της Μόσχας. To 1918 συνάντησε τον Mαλέβιτς και το 1920 μαζί με τον Aντουάν Πέβσνερ και τον Ναούμ Γκάμπο συμμετείχε σε έκθεση στο Περίπτερο της Λεωφόρου Τβερσκόι της Μόσχας. Στις αρχές της δεκαετίας του 1920 ήταν ένα από τα πιο δραστήρια μέλη της πρωτοπορίας. Δημιούργησε πίνακες, χαρακτικά και φωτομοντάζ, σχεδίασε αφίσες, εκθέσεις, εγκαταστάσεις και ασχολήθηκε με την τυπογραφία. Το 1922 συμμετείχε στην Πρώτη Έκθεση Ρωσικής Τέχνης στην «Γκαλερί βαν Ντίμεν» στο Βερολίνο. Το 1924 ξεκίνησε να διδάσκει στα ΒΧΟΥΤΕΜΑΣ, με ειδικότητα τη θεωρία του χρώματος. Πρότεινε να δημιουργηθεί στα ΒΧΟΥΤΕΜΑΣ ένα ξεχωριστό εργαστήριο για την τέχνη της προπαγάνδας, το «Εργαστήριο της Επανάστασης», το οποίο θα αντικαθιστούσε τις παραδοσιακές σχολές. Το 1928 υπήρξε ιδρυτικό μέλος της ομάδας «Οκτώβρης». Η ζωγραφική του, μαζί με τα έργα των Λισίτσκι και Σένκιν, αποτελεί μια ξεχωριστή τάση στο σουπρεματισμό τη δεκαετία του 1920, διαφορετική από το θεωρητικό πρόγραμμα του Mαλέβιτς. Τη δεκαετία του 1930 συνέχισε να ασχολείται με το γραφιστικό σχέδιο και την τυπογραφία. Το 1937 υπήρξε ένας από τους σχεδιαστές του σοβιετικού περιπτέρου στην Παγκόσμια Έκθεση στο Παρίσι.