Καθιστή γυναίκα

Καθιστή γυναίκα. 1918. Λάδι σε καμβά. 66.1 x 51.7. Υπογραφή, χρονολογία και σημείωση όπισθεν: Μελέτη για μια νωπογραφία του Β. Ι. Τσεκρίγκιν, 1918. Μεταπρωτοπορία.

Ο Βασίλι Nικολάεβιτς Τσεκρίγκιν (Ζίζντρα της επαρχίας Καλούγκα, 18 Ιανουαρίου 1897 – Πούσκινο, κοντά στη Μόσχα, 3 Ιουνίου 1922) σπούδασε στη Σχολή Αγιογραφίας στο Κίεβο - Πετσέρσκ. Από το 1910 μέχρι το Φεβρουάριο του 1914 παρακολούθησε μαθήματα στο Ινστιτούτο Ζωγραφικής, Γλυπτικής και Αρχιτεκτονικής της Μόσχας. Το 1913 συνδέθηκε με τον κύκλο του Λαριόνοφ και συμμετείχε σε φουτουριστικές βραδιές, ενώ την ίδια χρονιά εικονογράφησε το πρώτο βιβλίο του Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι Εγώ. Το 1914 ταξίδεψε στη Γερμανία, τη Γαλλία και την Αγγλία. Το 1915-1917 κατατάχθηκε ως εθελοντής στο στρατό. Έζησε στο Κίεβο, συνδέθηκε με τον κύκλο της Αλεξάντρα Έξτερ, δούλεψε ως σχεδιαστής θεατρικών σκηνικών και ως αρχιτέκτονας με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για πολεοδομικές μελέτες (1918-1920). Το 1920 εγκαταστάθηκε στη Μόσχα. Απέρριψε τον αναλυτικό κυβισμό στη ζωγραφική, στράφηκε στις ρομαντικές ιδέες του ρώσου φιλόσοφου Nικολάι Φιόντοροφ και συμμετείχε στον κύκλο «Ανάσταση των Νεκρών». Με την καθοδήγηση του φιλόσοφου Πάβελ Φλορένσκι το 1922 υπήρξε συνιδρυτής της ομάδας «Μακοβέτς» και συμμετείχε στην πρώτη της έκθεση στη Μόσχα με 201 έργα. Την ίδια χρονιά οργανώθηκε μεταθανάτια έκθεση με 151 έργα του στην γκαλερί «Τσβετκόφ». Έργα του επίσης παρουσιάστηκαν στην Πρώτη Έκθεση Ρωσικής Τέχνης στην «Γκαλερί Βαν Ντίμεν» στο Βερολίνο (1922).