Προσχέδιο για φόρμα εργασίας του ηθοποιού αρ. 6 στο έργο “Μεγαλόψυχος κερατάς” του Φ. Κρόμελινγκ σε θεατρική σκηνοθεσία Β. Μέγιερχολντ

Προσχέδιο για φόρμα εργασίας του ηθοποιού αρ. 6 στο έργο “Μεγαλόψυχος κερατάς” του Φ. Κρόμελινγκ σε θεατρική σκηνοθεσία Β. Μέγιερχολντ. 1921. Γκουάς, μελάνι και κολάζ σε χαρτί. 32.7 x 23.8. Υπογραφή και χρονολογία κ. δ.: Λ. ΠΟΠΟΒΑ, 1921. Μέρος της δουλειάς της Ποπόβα ως σκηνογράφου για την παραγωγή του Μεγαλόψυχου κερατά από τον Μέγιερχολντ ήταν τα κοστούμια. Σε αυτά απέδωσε ένα ρόλο όχι πρωταρχικά διακοσμητικό, ούτε καν θεατρικό με την παραδοσιακή σημασία της λέξης. Αντικατέστησε τα παραδοσιακά κοστούμια με φόρμες εργασίας- προζοντέζντα- που σημαίνει στην κυριολεξία ρούχα παραγωγής. Τα κοστούμια ως λειτουργικά στοιχεία του συνολικού κονστρουκτιβιστικού μικροπεριβάλλοντος που δημιουργήθηκε επί σκηνής, σχεδιάστηκαν ώστε να διευκολύνουν τις ακροβατικές και μηχανικές κινήσεις των ηθοποιών. Οι φόρμες από απλό γαλάζιο ύφασμα, ήταν κομμένες σε σχήματα γεωμετρικά που μετέβαλλαν τα καμπύλα στοιχεία του ανθρώπινου σώματος σε ευθύγραμμα. Η διάκριση των δύο φύλων διατηρήθηκε: Οι άντρες φορούσαν παντελόνια, τριγωνικά πλατιά παντελόνια ιππασίας χωμένα σε μαύρες μπότες και οι γυναίκες, φούστες που προεξείχαν διαγώνια στους γοφούς και τόνιζαν μάλλον παρά έκρυβαν το σχήμα του σώματος. Οι φόρμες αποτέλεσαν τη βασική ενδυμασία στην οποία προστέθηκαν στοιχεία για να αναγνωρίζονται τα πρόσωπα. Για παράδειγμα, στο σχέδιο αυτό, ο ηθοποιός αρ. 6, ο δήμαρχος, είχε χοντρά γυαλιά στο καπέλο του και φορούσε ένα πρωτότυπο πανωφόρι. Σύμφωνα με τις κονστρουκτιβιστικές αρχές, τα σχέδια βασίζονταν σε μια διαδικασία που περιελάμβανε την ανάλυση της λειτουργίας, την αποσαφήνιση των βασικών στοιχείων της φόρμας και τη διερεύνηση των παραλλαγών που θα μπορούσαν να δημιουργηθούν μέσω της μεταλλαγής των βασικών στοιχείων. Καθώς εξήγησε η Ποπόβα στο Ίνχουκ, τα κοστούμια αντιπροσώπευαν πρωτότυπες λύσεις στο πρόβλημα των λειτουργικών καθημερινών ρούχων για το νέο σοβιετικό πολίτη. Παραγωγισμός.

Η Λιουμπόβ Σεργκέγιεβνα Ποπόβα (Ιβανόφσκοε, κοντά στη Μόσχα, 24 Απριλίου 1889 - Μόσχα, 25 Μαίου 1924) σπούδασε στα εργαστήρια των Στανισλάβ Ζουκόφσκι, Iβάν Ντουντίν και Kονσταντίν Γιουόν στη Μόσχα (1907-1908). Tο διάστημα 1910-1912 ταξίδεψε στο Κίεβο, σε αρχαίες ρωσικές πόλεις και στην Ιταλία. Εντυπωσιάστηκε ιδιαίτερα από τα έργα του Μιχαήλ Βρούμπελ, του Τζιότο, όπως επίσης και από την αρχαία ρωσική τέχνη και αρχιτεκτονική. Το 1912 δούλεψε στο εργαστήριο «Ο Πύργος» στη Μόσχα, μαζί με τον Τάτλιν. Το χειμώνα της ίδιας χρονιάς πήγε στο Παρίσι και εργάστηκε στην Ακαδημία «Λα Παλέτ», με δασκάλους τους Ανρί Λε Φοκονιέ και Ζαν Μετσενζέ, μαζί με τους Βέρα Πέστελ, Nαντιέζντα Ουνταλτσόβα και άλλους ρώσους καλλιτέχνες. Επέστρεψε στη Μόσχα το 1913. Τον Ιανουάριο-Φεβρουάριο του 1914 εξέθεσε με την ομάδα «Βαλές-Καρό» και την άνοιξη της ίδιας χρονιάς ταξίδεψε στη Γαλλία και στην Ιταλία μαζί με τις Ίντα Μπουρμάιστερ και Βέρα Μούχινα. Την περίοδο 1915-1916 στράφηκε σε μια μη-αντικειμενική τεχνοτροπία στην οποία εμφανίζονται μορφές από τη ρωσική αγιογραφία και από την αρχαία ανατολίτικη αρχιτεκτονική (είχε επισκεφθεί τη Σαμαρκάνδη το 1916). Συμμετείχε στις εκθέσεις Πρώτη Φουτουριστική Έκθεση Ζωγραφικής :Tραμ V και Βαλές-Καρό το 1915 και το 1916 αντίστοιχα στη Μόσχα. Το 1916-1917 ήταν ενεργό μέλος της ομάδας «Σουπρέμους» και παρήγαγε σχέδια για τα εργοστάσια Βερμπόφκα στην Ουκρανία. Το 1918-1920 συμμετείχε σε διάφορες εκθέσεις ανάμεσα στις οποίες και στην Δέκατη Κρατική Έκθεση: Μη-Αντικειμενική Δημιουργία και Σουπρεματισμός στη Μόσχα. Το Νοέμβριο του 1918 επέστρεψε στη Μόσχα και από το 1920 δίδαξε στα Ανώτερα Κρατικά Καλλιτεχνικά και Τεχνικά Εργαστήρια (ΒΧΟΥΤΕΜΑΣ) και ήταν μέλος του Ινστιτούτου Καλλιτεχνικής Παιδείας (ΙΝΧΟΥΚ). Υπήρξε μια από τις δημιουργούς του νέου συστήματος της πρακτικής καλλιτεχνικής διδασκαλίας. Το 1921 συμμετείχε στην έκθεση 5 x 5=25 στην Μόσχα. Το 1922-1923 φιλοτέχνησε τα σκηνικά για τις παραγωγές του Βσέβολοντ Μέγιερχολντ των έργων Ο μεγαλόψυχος κερατάς του Φερνάν Kρόμελιχ και Γη σε αναβρασμό του Σεργκέι Tρετιακόφ. To 1924 ξεκίνησε να σχεδιάζει υφάσματα για το Πρώτο Κρατικό Εργοστάσιο Εκτύπωσης Υφασμάτων της Μόσχας. Επίσης φιλοτέχνησε σχέδια για βιβλία και εξώφυλλα περιοδικών, για πορσελάνες και για διαφημιστικές αφίσες. Τα έργα αυτά παρουσιάστηκαν σε έκθεση μετά το θάνατό της στη Μόσχα (1924), στο Κίεβο (1925) και στο Kρασνοντάρ (1926).