Χωρίς τίτλο

Χωρίς τίτλο. 1900. Γκουάς και μπουρτζόχρωμα σε χαρτί. 25.7 x 34.1. Χρονολογία όπισθεν: 1900. Συμβολισμός.

Ο Mιχαήλ Φιοντόροβιτς Λαριόνοφ (Τίρασπολ, Βεσαραβία, 22 Μαίου 1881 - Φοντενό-ο-Ροζ, κοντά στο Παρίσι, 10 Μαίου 1964) γράφτηκε το 1898 στο Ινστιτούτο Ζωγραφικής, Γλυπτικής και Αρχιτεκτονικής της Μόσχας. Εκεί συνάντησε τη Nαταλία Γκοντσαρόβα, μετέπειτα σύζυγό του. Μέχρι το 1905 πειραματίστηκε με τον ιμπρεσιονισμό. Το 1906 μαζί με τον Σεργκέι Ντιαγκίλεφ, ταξίδεψε στο Παρίσι για την εκπροσώπηση του ρωσικού τμήματος στο Φθινοπωρινό Σαλόν. Την περίοδο 1907-1909 συνδέθηκε με το περιοδικό Χρυσόμαλλο Δέρας και πρωτοστάτησε στη διοργάνωση τριών εκθέσεων (1908-1909), υπό την αιγίδα του περιοδικού, στις οποίες Γάλλοι ιμπρεσιονιστές ζωγράφοι παρουσίασαν έργα τους μαζί με ρώσους καλλιτέχνες. Το 1910 μαζί με τον Αριστάρχ Λεντούλοφ και την Γκοντσαρόβα οργάνωσαν την ομάδα «Βαλές-Καρό» και την πρώτη της έκθεση. Την επόμενη χρονιά (1911) διέλυσε την ομάδα και το 1912 οργάνωσε την έκθεση Ουρά γαϊδάρου στη Μόσχα. Στις 8 Δεκεμβρίου του 1911, παρουσίασε ατομική του έκθεση διάρκειας μιας ημέρας στην Εταιρεία Ελεύθερης Αισθητικής της Μόσχας. Το 1912-1913 άρχισε να δουλεύει ραγιονιστικούς πίνακες και εικονογράφησε εκδόσεις φουτουριστών ποιητών. Το 1913 εξέδωσε το μανιφέστο Ραγιονιστές και Φουτουριστές, υπογεγραμμένο από δέκα ακόμα ζωγράφους. Την ίδια χρονιά οργάνωσε την έκθεση Στόχος, στην οποία πρωτοπαρουσιάστηκε στο κοινό ο ραγιονισμός και παράλληλα συμμετείχε μαζί με την Γκοντσαρόβα στην παραγωγή του πειραματικού φιλμ Δράμα στο Φουτουριστικό Καμπαρέ αρ. 13. Το 1914 οργάνωσε την Έκθεση αρ.4: Φουτουριστές, Ραγιονιστές, Πριμιτιβιστές στη Μόσχα και παρουσίασε έργα του σε κοινή έκθεση με την Γκοντσαρόβα στην γκαλερί “Πολ Γκιγιόμ” στο Παρίσι. Πριν την έναρξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου γύρισε στη Μόσχα, κατετάγη στο στρατό, τραυματίστηκε στο μέτωπο και αποστρατεύτηκε (1915). Την ίδια χρονιά παρουσίασε ανάγλυφα στην Έκθεση Ζωγραφικής: 1915 και τον Ιούνιο έφυγε μαζί με την Γκοντσαρόβα στην Ελβετία, όπου έγινε καλλιτεχνικός σύμβουλος στα μπαλέτα του Ντιαγκίλεφ. To 1917 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι και συνέχισε να εργάζεται ως σκηνογράφος με τον Ντιαγκίλεφ μέχρι το 1919. Παράλληλα εικονογράφησε βιβλία και συνέχισε να ζωγραφίζει μέχρι τη δεκαετία του 1950.