“Ο Γιάννης Στυλιανού (1941-1996) γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου σπούδασε νομικά, πριν ασχοληθεί με την οικογενειακή βιομηχανία κατασκευής υποδημάτων. Ασχολήθηκε με τη φωτογραφία το διάστημα 1965-1969, κατά βάση ως αυτοδίδακτος. Μεγάλο μέρος του έργου του αφορά στη Θεσσαλονίκη, με ενότητες όπως τα Ναυπηγεία, η Λαϊκή, η Διεθνής Έκθεση, η Παρέλαση και άλλες. Φωτογράφισε ακόμη στην ελληνική ύπαιθρο, ενώ ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τη φωτογραφία δρόμου. Το έργο του, παρότι όχι ιδιαίτερα εκτεταμένο λόγω της βραχείας ενασχόλησής του με το μέσο της φωτογραφίας, αποτέλεσε ένα συνδετικό και εννοιακό κρίκο ανάμεσα στην ελληνική μεταπολεμική φωτογραφία και εκείνη της μεταπολίτευσης. Το έργο του παρουσιάστηκε μια φορά, όσο ήταν εν ζωή σε ατομική έκθεση το 1970 στην Μακεδονική Καλλιτεχνική Εταιρεία «Τέχνη» της Θεσσαλονίκης. Το 2002 το Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης παρουσίασε αναδρομική έκθεση και έκδοση του έργου του. Το φωτογραφικό του αρχείο ανήκει στη μόνιμη συλλογή του MOMus-Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης.
Δεινός καταγραφέας της πραγματικότητας του δρόμου, ο Γιάννης Στυλιανού μεταφέρει την ατμόσφαιρα της πόλης της Θεσσαλονίκης περιηγούμενους σε ετερόκλητες γειτονιές της. Η παρούσα λήψη πραγματοποιήθηκε στην περιοχή της λεωφόρου Εγνατίας, πλησίον της οδού Αγίου Παντελεήμονα και σκιαγραφεί το αστικό τοπίο παρουσία περαστικών. Τα φθαρμένα από το χρόνο κτίρια, που βρίσκονται εγγύτερα στο φακό, στεγάζουν καταστήματα ενώ στο βάθος προβάλλει στιβαρός ένας πολυώροφος όγκος κατοικιών. Οι αναρτημένες στα μπαλκόνια ελληνικές σημαίες και τα ως επί το πλείστον κατεβασμένα ρολά των επιχειρήσεων συνηγορούν στην υπόθεση πως η λήψη συντελείται μέρα εθνικής επετείου. Ο Στυλιανού, αθόρυβος και διακριτικός, καταγράφει περνώντας απαρατήρητος την κίνηση των διερχόμενων έχοντας στο προσκήνιο δύο άνδρες με τον έναν εξ αυτών να περπατά στηριζόμενος σε πατερίτσες. “

Ο Γιάννης Στυλιανού (1941-1996) γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου σπούδασε νομικά, πριν ασχοληθεί με την οικογενειακή βιομηχανία κατασκευής υποδημάτων. Ασχολήθηκε με τη φωτογραφία το διάστημα 1965-1969, κατά βάση ως αυτοδίδακτος. Μεγάλο μέρος του έργου του αφορά στη Θεσσαλονίκη, με ενότητες όπως τα Ναυπηγεία, η Λαϊκή, η Διεθνής Έκθεση, η Παρέλαση και άλλες. Φωτογράφισε ακόμη στην ελληνική ύπαιθρο, ενώ ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τη φωτογραφία δρόμου. Το έργο του, παρότι όχι ιδιαίτερα εκτεταμένο λόγω της βραχείας ενασχόλησής του με το μέσο της φωτογραφίας, αποτέλεσε ένα συνδετικό και εννοιακό κρίκο ανάμεσα στην ελληνική μεταπολεμική φωτογραφία και εκείνη της μεταπολίτευσης. Το έργο του παρουσιάστηκε μια φορά, όσο ήταν εν ζωή σε ατομική έκθεση το 1970 στην Μακεδονική Καλλιτεχνική Εταιρεία «Τέχνη» της Θεσσαλονίκης. Το 2002 το Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης παρουσίασε αναδρομική έκθεση και έκδοση του έργου του. Το φωτογραφικό του αρχείο ανήκει στη μόνιμη συλλογή του MOMus-Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης.