Μελέτη για εξώφυλλο του περιοδικού “Yugo Lef”

Το προσχέδιο για εξώφυλλο του περιοδικού “Yugo Lef” που φιλοτεχνεί ο Ivan Kliun στα μέσα της δεκαετίας του 1920 μαρτυρά την εξέλιξη στην καλλιτεχνικής του πορεία καθώς εμπερικλείει στοιχεία κυβοφουτουρισμού που συναντώνται στα έργα του της δεκαετίας του 1910, ταυτόχρονα όμως δείχνουν και τη μετάβασή του μετά τον σουπρεματισμό και τη μη-αντικειμενική τέχνη. Όπως ο ίδιος σημειώνει στο αυτοβιογραφικό κείμενο «Ο Δρόμος μου στην Τέχνη»: «Επιτέλους άρχισα να καταλαβαίνω και να αισθάνομαι με όλη μου την εσωτερική αντίληψη ότι με τη μη αντικειμενική τέχνη οδηγήθηκα πολύ μπροστά και στέρησα στον νέο θεατή την κατανόηση για την τέχνη μου […] Άρχισα να τοποθετώ στους πίνακές μου διάφορα μεμονωμένα αντικείμενα δίδοντάς τους τη δική μου ιδιαίτερη ερμηνεία: την πληρότητα και τη ρεαλιστική υπόσταση των αντικειμένων στο σύνολό τους δεν την μετέδιδα μέσω της πορείας των μετατοπίσεων, αλλά μέσω μιας αμοιβαίας φωτοχρωματικής διείσδυσης των αντικειμένων (διαφανοσκόπησης). Αυτό έφερε την ερμηνεία μου για τα αντικείμενα και τη σύνθεσή τους πιο κοντά στην ερμηνεία που έδιναν ο Ozenfant και ο Jeanneret, με τη μόνη διαφορά ότι ο Ozenfant και ο Jeanneret είχαν ως αφετήρια τον κυβισμό και τον σουπρεματισμό και τη μη αντικειμενική τέχνη.

Ο Ivan Vasilyevich Kliun (Kliunkov) γεννήθηκε στο χωριό Μπολσίε Γκόρκι στην επαρχία Βλαντίμιρ.
Από το 1881 έως το 1892 η οικογένεια μετακομίζει στην Καμένκα της Ουκρανίας για καλύτερες συνθήκες ζωής. Το 1892 ο Κλιουν μεταβαίνει στο Λομζ της Πολωνίας και πραγματοποιεί τις πρώτες σπουδές ζωγραφικής το 1896 στη Σχολή για την Προώθηση των Τεχνών της Βαρσοβίας. Το 1898 εγκαθίσταται στη Μόσχα, όπου βρίσκεται και η οικογένειά του, εργάζεται ως λογιστής και συνεχίζει τη ζωγραφική. Επισκέπτεται τα εργαστήρια των καλλιτεχνών Ilya Mashkov και του Fedor Rerberg και εκεί γνωρίζει τον Kazimir Malevich. Την περίοδο 1911-1916 τελεί ιδρυτικό μέλος του καλλιτεχνικού συνεταιρισμού «Σαλόν της Μόσχας» και συμμετέχει στις εκθέσεις του. Συμμετέχει σε εκθέσεις της πρωτοπορίας από το 1913, γίνεται μέλος της ομάδας «Ένωσης Νεολαίας» και της κοινότητας «Βαλές Καρό», γνωρίζεται με πολλούς καλλιτέχνες και γίνεται συνοδοιπόρους τους. Την περίοδο 1918-1921 είναι διευθυντής του Γραφείου Εκθέσεων του Τμήματος Εικαστικών Τεχνών του Λαϊκού Κομισαριάτου Διαφώτισης (ΝΑΡΚΟΜΠΡΟΣ), Καθηγητής Ζωγραφικής στα Ελεύθερα Κρατικά Καλλιτεχνικά Εργαστήρια (ΣΒΟΜΑΣ) και στα Ανώτερα Κρατικά Καλλιτεχνικά και Τεχνικά Εργαστήρια (ΒΧΟΥΤΕΜΑΣ). Το 1922 συμμετείχε στην Πρώτη Ρωσική Καλλιτεχνική Έκθεση στην Galerie Van Diemen στο Βερολίνο και στη συνέχεια στο Stedelijk Museum στο Άμστερνταμ. Τα επόμενα χρόνια συνεχίζει τη δημοσίευση θεωρητικών κειμένων, σχεδιάζει μια σειρά φουτουριστικών εκδόσεων και ασχολείται με την εικονογράφηση βιβλίων. Στρέφεται προς τον Πουρισμό και δημιουργεί νεκρές φύσεις με εμφανείς τις επιρροές, ενώ το 1934 ανακοινώνει το ενδιαφέρον του για την επιστροφή στη ρεαλιστική ζωγραφική.
Πεθαίνει στη Μόσχα το 1943.